ดอกสะแบงจรลับมากลางเมืองใหญ่
สะแบงไกลจากถิ่นฐานบ้านเหว่เหงา
สะแบงโดดดอกเดียวดายสายลมเบา
พัดพาเจ้าดอกสะแบงร้างบ้านนา
คิดถึงแม่ที่บ้านทุ่งเป็นจั่งได๋
สะแบงไกลน้ำตาไหลใจวรณ์หา
คิดถึงข้าวร่วมเกี่ยวรวงทุกต้นมา
ป่านนี้หนาแม่สะแบงเป็นอย่างไร
สะแบงเอยร้างถิ่นดอกแลพลัดถิ่น
ยังไม่สิ้นลมสะแบงยังเหว่เหงา
ยังร่ำถึงแม่สะแบงถิ่นต้นเรา
ใครเศร้าเหงาเหมือนสะแบงดอกนี้เอย
No comments:
Post a Comment